Գաղտնիք չէ, որ ընկույզը դժվար է մարսում: Երբ չորացնում են օրինակ ընկույզը, դրանք կոշտ և դառն են համով, և նույնիսկ փոքր քանակությունից կարող եք զգալ ստամոքսի ծանրություն:
Ինչու է այդպես:
Փաստն այն է, որ վաճառքի համար մատչելի սերմերն ու ընկույզները գտնվում են քնած վիճակում:
Հանգստանալու ժամանակ չոր ընկույզներն ու սերմերը ներսում պահում են ֆերմենտային խանգարող նյութեր (նյութեր, որոնք խանգարում են ֆերմենտների գործունեությունը), որի գործառույթն է սերմը պաշտպանելը և անբարենպաստ պայմաններում փչանալուց կանխելը: Դրանք դառնություն են տալիս համին:
Երբ սերմը ծառից ընկնում է, խոնավության աղբյուր կորցնելով, այն չորանում է, և սաղմը քնում է այնպես, որ գարնանը, երբ ձյունը հալվում է, այն կրկին արթնանում է և տալիս է նոր կյանք: Բնությունը թույլ չի տալիս, որ սերմը բողբոջվի որոշակի ժամանակահատվածից առաջ, միևնույն ժամանակ պահպանելով իր կենսունակությունը, դրանով իսկ ապահովելով, որ այն բավարար քանակությամբ խոնավությամբ ապահովված է հողի մեջ `բողբոջելու և շարունակելու սեռը:
Ըստ դոկտոր Էդվարդ Հաուելի, երբ մենք չորացրած սերմեր կամ ընկույզ ենք ուտում, մենք վնասում ենք մեր մարմինների թեկուզ մի քանի ֆերմենտներ, որոնք կարող են հանգեցնել նույնիսկ ենթաստամոքսային գեղձի հետ խնդիրների:
Օգտագործելուց առաջ անհրաժեշտ է թրջել ընդեղենը ապա նոր օգտագործել
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Լավինֆո-ն
