«Մի հատ նկարի»
Ես շատ նորմալ եմ վերաբերվում բոլոր այն մարդկանց, ովքեր դեմ են Նիկոլ Փաշինյանին, ովքեր չեն վստահում կամ չեն հավատում իրեն, բայց ես չեմ կարողանում հասկանալ այդ նույն մարդկանց այն ցանկությունը, որ երազում են, թե երբ եմ ձախողվելու Նիկոլ Փաշինյան անձը, դրան գումարած Նիկոլ Փաշինյան վարչապետը և նրա թիմը:
Աշխարհում, ով գոնե մեկ անգամ ինձ հետ շփվել ու խոսել է քաղաքականությունից, բոլորը գիտեն իմ վերաբերմունքը Փաշինյան քաղաքական գործչի մասին: Ես էլ դեմ եմ եղել, չեմ վստահել, չեմ պատկերացրել նրան վարչապետի պաշտոնում: Բայց, մի հատ մեծ ԲԱՅՑ կա, որ ես երբեք չեմ ցանկացել, որ որևէ քաղաքական գործիչ, այդ թվում Սերժ Սարգսյանը և Նիկոլ Փաշինյանը, ձախողի իր քաղաքական քայլերը: Ցանկացած գործչի ձախողում մեծ հարված է Հայաստան պետությանը ու մի քանի տարի հետ է գցում մեր երազած երկրին հասնելուց:
Նայում ես, մարդիկ այնպիսի չարացած ու լցված են նոր ձևավորված կառավարության ղեկավարի նկատմամբ, որ մի պահ քեզ թվում է, թե երկրում եթե ամեն բան լավ լինի ուրեմն դրանից նրանք տուժելու են: Չէ բարեկամներ, երկրում ցանկացած ղեկավարի օրոք, եթե լավ լինի, այդ ամենը մենք բոլորս մեր մաշկի վրա ենք զգալու: Նույնը նաև հակառակի դեպքում:
Ձեզ թվումա շատերը չե՞ն ցանկանում քննադատել: Իհարկե ցանկանում են: Հենց հիամ ես ցանկանում քննադատել Փաշինյանին ու նրա ղեկավարած կառավարությունը, շատ բաներ կա, որ իմ սրտով չէ: Բայց չեմ անում: Փոխարենը ես ու իմ նման էլի մարդիկ փորփրում են ու փորձում են լավ բաներ գտնեն: Դա գիտե՞ք ինչի է բերելու: Բերելու է նրան, որ ներկայիս կառավարությունը տեսնելով այդ ամենը նույնիսկ չի փորձելու մտածել , որևէ բան ձախողելու մասին: Ավելի աշխույժ են աշխատելու: Հիշեք էլի , թե դուք ինչ ոգևորվածությամբ էիք տարածում նախկին իշխանությունների նույնիսկ ամենահիմար արարքները ու փորձում էիք դա լավ լույսի ներքո ներկայացնեք:
Իսկ դրա փոխարեն ժողովրդին այսպիսի բաներ էր պետք: Պետք էր նրա կողքը լինել, պետք էր նկարվել նրա հետ, չառանձնանալ էր պետք, մարդկանց հետ ապրել էր պետք: Նկատել եք, թե Հայաստանից դուրս արդեն երկրորդ անգամ Նիկոլ Փաշինյանին ինչպես են դիմավորում: Գիտեք ինչու՞: Մարդը չի փախնում ու չի թաքնվում թիկնազորի հետևում: Հա, Հայաստանի վարչապետը թիկնապահին խնդրում է, որ իրեն նկարի քաղաքացու հետ:
Մի հատ հետ նայեք, տեսեք ձեզ կամ ձեր շեֆերին քաղաքական ձեր կյանքում նման կերպ դիմավորել ե՞ն: Կներեք, ես չեմ հիշում նման դեպք: Մի փոքր համբերեք, եթե կարողանում եք օգնեք, չեք կարողանում գոնե մի խանգարեք: Քննադատելու ժամանակն էլ է գալու ու դա ավելի դաժան է լինելու: Բայց մի սրեք ատամներդ ու ամեն օր հույսով սպասեք ձախողման: Ձախողվելու դեպքում բոլորս մեկ կաթսայի մեջ ենք վառվելու: Դրանից հետո էլ հետ դարձ չկա, թեկուզ եթե Փաշինյանին հրապարակային գնդակահարենք, միևնույնն է պետություն ենք կորցնելու:
Ախր պարզ երևում է, որ հայ ժողովրդի մեծ մասը արդեն սիրում է էս մարդուն, հույսեր է կապում, դուք կամ ես ո՞վ ենք , որ դա կոտրենք ու հուսահատեցնենք: Խոսքը հիմա ոչ թե ընդդիմադիր կամ ԱԺ պատգամավոր Նիկոլի մասին է, այլ՝ Հայաստանի հանրապետության վարչապետ, գերագույն հրամանատար Նիկոլ Փաշինյանի: Գոնե սա հաշվի առեք ու զսպեք ձեզ, մինչև կգա ժամանակը:
Շնորհավոր ծնունդդ, պարոն վարչապետ:
