Հայաստանյան նոր իրավիճակում և նոր օրակարգում հարևան Իրանը դեռևս մեղմ ասած քիչ է ներկայացված, և ըստ որում գուցե զգալիորեն հասկանալի պատճառներով, որովհետև Հայաստանի նոր իշխանության համար ներկայումս կան ներքին օրինականոթյան, համակարգի ապամոնտաժման առաջնահերթություններ, իսկ արտաքին առումով էլ առանցքային՝ Ռուսաստանի հետ հարաբերությունում նոր կառուցվածքի ձևավորման հրատապ խնդիրներ: Սակայն այս ամենով հանդերձ, մինչ Երևանում կլանված քննարկումներ են ներքին և հայ-ռուսական ուղղություններով, Իրանը կարծես թե կրկին գտնվում է ներհասարակական ալեկոծումների մեջ:
Ինֆորմացիոն միջավայրի առանձնահատկությունից ելնելով այդ ամենն իհարկե լայնորեն լուսաբանման ենթակա չէ, սակայն իրավիճակը հանգիստ չէ, ընդ որում առավել կարևոր է այդ ամենի հիմքը: ԱՄՆ պատժամիջոցները, որ սահմանվել են միջուկային ծրագրի շուրջ Օբամայի վարչակազմի համաձայնությունը վերանայելու Թրամփի որոշումից հետո, էական բարդություններ են առաջացրել Իրանի տնտեսության համար, ինչն էլ ազդել է քաղաքացիների կենսամակարդակի վրա:
Զգալիորեն արժեզրկվել է Իրանի ազգային արժույթը: Ընդ որում, ամերիկա-իրանական հարաբերությունը դեռևս միայն լարվում է, կարող են լինել նորանոր պատժամիջոցներ և ըստ այդմ նոր հնարավոր հուզումներ Իրանում: Իրանն անշուշտ ամուր պետություն է, պետականության հիմնարար ավանդույթներով և դիմադրունակությամբ, սակայն չնայած այդ ամենին ոչինչ ըստ էության չի մնում անհետևանք, իսկ հաշվի առնելով Իրանի թե ռեգիոնալ կայունությունը, թե կարևորությունը Հայաստանի համար որպես հարևան և տնտեսական գործընկեր, այդ թվում էներգետիկայի ոլորտում, իրավիճակը պետք է լինի իսկապես մտահոգության և աչալուրջ ուշադրության առարկա:
Ընդ որում, Իրանը կարևորագույն գործընկեր է նաև անվտանգության ոլորտում, այդ թվում ղարաբաղյան խնդրի առնչությամբ: Հետևաբար այստեղ Հայաստանի համար բոլոր առումներով կարևոր է կայունությունը հարևան երկրում:
Մյուս կողմից պետք է արձանագրել, որ Երևանն իհարկե մեծ դերակատարում չի կարող ունենալ այդ հարցում, իրավիճակի լիցքաթափման հարցում: Մեզ մնում է գործնականում պատրաստ լինել ամենատարբեր սցենարներին, որևէ անակնկալ, չհաշվարկված մարտահրավեր չունենալու համար, հաշվի առնելով նաև այն, որ Իրանի շուրջ զարգացումներին անուղղակի ներգրավված է նաև Ռուսաստանը: Համենայն դեպս Իսրայելը Մոսկվային գործարք էր առաջարկել Սիրիայում՝ Իրանի ներկայության մասով, առաջարկելով չեզոքացնել այդ ներկայությունը և փոխարենը համաձայնելով Ասադի իշխանությանը: Ռուսաստանի վերաբերմունքը դեռ պարզ չէ:
