Գիտեք ի՞նչ եմ երազում ,որ մի օր այ սա սենսացիա չլինի ։
Երազում եմ, որ սովորական դառնա երբ պատգամավորին տեսնենք հերոսի գերեզմանը լվանալուց, որ չզարմանանք երբ ԱԺ նախագահը ջրոցի է խաղում, երկրի նախագահը պարում է ժողովրդի հետ,քաղաքապետը հեծանվով է աշխատանքի գնում …
Երազում եմ որ մի օր շատ սովորական լինի այն փաստը, որ բոլորն էլ մեր պես պարզ, սովորական մարդիկ են, իրենց գործն են անում ու անհասանելի աստվածներ չեն …ուղղակի մարդ են, սովորական միս ու արյունից մարդ։
Երազում եմ ու գիտեմ որ երազանքս կկատարվի, երբ նախկին ոհմակը հասկանա,ընդունի ու լռի։ Հիմա մենք սա սենսացիա ենք սարքում,որովհետև առաջ այսպես չէր, ու ավելի շատ իրենց աչքը խոթելու համար է, քան մեր:
