Մենք երբ արդեն ծեր կլինենք, ոչ թե կզղջանք քիչ ճանապարհորդելու կամ երեխաներին ոչ ճիշտ դաստիարակելու համար, այլ կզղջանք, զուր , անիմաստ և աննպատակ վատնած մեր ժամանակի համար, որը տվել ենք, նվիրել ենք դիմացինին, այն անթիվ ու անհամար անարժաններին, որոնք հաճախ են հայտնվել մեր կյանքում, և որոնց մենք հաճախ ենք մեր կյնաքի շեմից ներս թողել
Սա հենց այն է, ինչի մասին մենք կզղջանք `աննպատակ անցկացրած ժամանակը, ջանքերն ու զոհողությունները և կամավոր ստրկությունը:
Անտեղի համբերության համար կզղջանք, որը ոչ ոք չէր գնահատում: Այնպես որ, պետք չէ չափազանց շատ դիմանալ և համբերել: Եվ այդ դեպքում կմնան ուժեր և ժամանակ ճանապարհորդության, և երեխաների, և թոռների և արվեստի համար: Եվ առողջությունը կմնա: Եվ հոգու մեջ դառնություն չի լինի. Պարզապես պետք է սովորեք `ոչ ասել, և չհանդուրժել այն ինչ ձեզ դուր չի գալիս:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Լավինֆո-ն
