Մի անգամ մոր մոտ են գալիս նրա երեխաները՝ իրար հետ վիճելով ու ապացուցելով իրենց ճշմարտացիությունը, թե ո՞ւմ է աշխարհում ամենից շատ սիրում մայրիկը։
Մայրը լուռ մի մոմ է վերցնում, վառում է այն և ասում․
-Մոմը՝ ես եմ։ Կրակը՝ իմ սերը։
Այնուհետև նա վերցնում է ևս մեկ մոմ և վառում այն իր մոմից ու շարունակում․
-Սա իմ առաջնեկն է։ Ես նրան տվեցի իմ կրակը, իմ սերը։ Արդյոք դրանից իմ մոմի կրակը պակասե՞ց։ Իմ մոմի կրակը նախկինը մնաց։
Եվ այդպես նա վառեց այնքան մոմ, որքան երեխա ուներ, ու նրա մոմի կրակը նախկինի նման մնաց նույքան պայծառ և ջերմ․․․
Շնորհավոր մայրության և գեղեցկության տոնը, սիրելի կանայք․․․
