Բոլորը զզվանքով էին նայում այս ծերունուն, սակայն չէին էլ պատկերացնում, թե ինչ կարող է լինել

Որդին հորը հրավիրեց ռեստորան ընթրելու: Հայրը շատ ծեր էր ու թույլ: Ուտելիս թափում էր վրան, ձեռքերը դողդողում էին, չէր կարողանում լավ ծամել: Մարդիկ նրան նայում էին զզվանքով ու տհաճությամբ, իսկ որդին շատ հանգիստ էր, ուշադրություն չէր դարձնում:

Երբ վերջացին ընթրիքը, նա հորը ուղեկցեց զուգարան, մաքրեց հագուստը, սանրեց մազերը, ուղղեց ակնոցները: Երբ նրանք սրահ մտան, բոլորի բերանը բաց մնաց: Նրանք զարմանում էին, թե ինչպես նա չի ամաչում իր հորից:

Երբ հասան դռան մոտ հայրը շրջվեց ու հարցրեց.

— Որդիս քեզ չի թվում, որ մենք ինչ որ բան մոռացել ենք:

— Ոչ, հայրիկ, մենք ոչինչ չենք մոռացել, — ասաց որդին:

— Սխալվում ես որդիս, մենք դաս թողեցինք այստեղ յուրաքանչյուր որդու համար և հույս՝ յուրաքանչյուր հոր համար, — ասաց հայրը:

Հոգ տարեք նրանց մասին, ովքեր հոգ են տարել ձեր մասին, ոչ ոք ապահովված չէ ծերությունից ու անօգնական վիճակից:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ Goodinfo-ն

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: